|
نوای دل
چکامه هایی برای تارا
شنبه 23 مهر ماه سال 1390 :: 11:07 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
سلام شور و شوق شعرخیال بی زوال من سلام ای که میشود بی تو نفس وبال من سلام نازنین ترین تنین شعرهای ناب خیال دوزخ و بهشت با تو غم محال من سلام هر که و همه توان بالهای من خداترین خدای شعر تجلی کمال من سلام شوق پرزدن توان بالهای من خداترین خدای شعر تبلور کمال من سلام هرکه و همه تمام بودهای من سلام سر بی جواب جواب هر سوال من سلام نور مشرقی پناه غربت دلم خدای سرزمین دل جنوب تا شمال من سلام میکنم ولی پراز خیال و دغدغه پر از غم جدا شدن ز بستر خیال من .............. سه شنبه 12 مهر ماه سال 1390 :: 11:18 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
شعر من وصف گل پیچک وپروانه و شمع شعر من قصه و یا خاطره نیست شعر من درد دلی است که گره خورده به بغض شعر من درد دلی است که پر از حسرت و داغ است و تب است دیرگاهیست دلم حکمرانست به شعر شعرمن تیره تر از سایه و همسایه ی دیوار به دیوار شب است.............. جمعه 8 مهر ماه سال 1390 :: 12:29 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
روزها کوتاهند روزها کوتاهند
فصل خوشرنگ حیاط
فصل خوشرنگ حیات نغمه خیس سفر شوق پرواز پرستو از باغ
فصل کوچست رفیق فصل کوچست رفیق
جمعه 1 مهر ماه سال 1390 :: 6:56 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
واژه ها تصادفا"،ذهن من تصادفا" حرف های بی دلیل،هر دهن تصادفا" نام تو، و قلب من کاملا" تصادفا" مردمان کوچه هم عاقلا" تصادفا" شب چراغ گریه ام بغض من تصادفا" گریه در گلو شکست، غالبا" تصادفا" ماتِ وحشت و شکست، بردِ من تصادفا" هر سیاه بخت زار گرد من تصادفا" بی تو می روم ز شهر جاده هم تصادفا" می رسد به خانه ات بیش و کم تصادفا" جمعه 21 مرداد ماه سال 1390 :: 6:40 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
خط تیره نقطه چین خط تیره نقطه چین حرف های من به تو حرف های آتشین خط تیره نقطه چین درد دل برای تو آرزوی من همین خط تیره نقطه چین دفتر دل من است سطر سطر او سیاه در سیاهه ها ببین خط تیره نقطه چین بار هم خیال تو سمت دیده ات زمین لحظه ای که گفتمت: خط تیره نقطه چین خاطرات خوب وبد ما و ماه و جزر ومد لحظه ی هجوم عشق حسرت و نیاز وبعد خط تیرره نقطه چین در میان شاخ تاک انقریب اصطحکاک دست و میوه ی گناه لحظه ی دگر ببین خط تیره نقطه چین این تمام بودن است از ملال ها جدا تحظه های دل نشین گر چه جان متن شد خط تیره نقطه چین. یکشنبه 16 مرداد ماه سال 1390 :: 7:00 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
این روزها در آستانه ی آرزوهایم چون کسی که سالها دریا آرزو می کرد وچون بر لب دریا رسید بر صخره ای نشست و تنها شکست امواج را نگریست چون برای به دریا زدن نه قایق داشت و نه بازوانی که قدرت غوطه خوردن درآب داشته باشند........................................................................... برایم دعاکنید از خدا قایق که نه توانی برای بازوانم خواسته ام ............................................ شنبه 1 مرداد ماه سال 1390 :: 10:06 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
من خوشبختم خوشبخت خوشبخت خوشبخت زیرا هنوز پا پس نکشیده ام از آرزوی تو چشمان تو تنین شبهای بیکران بهشت است خوب من با تو بودن را با تو نفس زدن را در کنارت آرمیدن و حتی مرگ در کنار تو اندک چیزهایی است که مرا به رویای بهشت امیدوار نگاه میدارد این روزها چشمان خیس من از شوق روی تو آیینه بسته اند اندوه شهر را دیگر تمامی خورشید مشرقی از خواستگاه سینه من تابیدن گرفته این روزها رویای زندگی از خواب می گریزد هیچ آرامشی را حتی خواب را با لحظه ای از صدای تو حتی دبا بهشت عوض نمیکنم من بگذریم دنیا برای من خسته جان کنون معنای زندگیست دیگر حتی توان آنکه به سیاهی ها نیندیشم را دارم آری من بی نهایت خوشبختم..............................................................................
شنبه 18 تیر ماه سال 1390 :: 5:46 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
کی اَم؟ افسانه ی افسردگی ها سرود ساده ی دلمردگی ها خروش درد ها و زندگی ها تمام شهر شب تا روز بیدار خیالت سهم چشم نیم خوابم سراسر ترس و درد و اضطرابم کسی رویای تلخ مرگ دیده کسی با دست فرقش را دریده کسی بر گور خود افتاده سرمست کسی لبخند سردِ مرده دیده؟ ادامه مطلب ... یکشنبه 12 تیر ماه سال 1390 :: 6:16 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
هر شب از واژه به واژه قلمم شعر تنید تادر اعماق خیالم به تو و عشق رسید واندر اوهام به بومی ز گل یاس سپید شعر با کلک خیالم گل روی تو کشید عشق تو خسته شد از حبس شدن در دل تنگ پرده های دل تنگم به سر انگشت درید چون ز اعماق دل من به لبم آمده بود تشت رسوایی من هم ز لب بام پرید یکشنبه 12 تیر ماه سال 1390 :: 6:09 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
جنسش ز چیست قلبت؟فولاد آب دیده کین ذهن نازکم را در کام خود کشیده من کالتر ز کالم شوق شکفتنم نیست اما خمار چشمت چون تاک نو رسیده دلتنگ آسمانم پرواز در پرم نیست دل در هوایت اما صدآسمان پریده شب ناله ام به گوشت گویی صدا ندارد فریاد و ناله ام را حتی خدا شنیده باز از تو می نویسم در انتهای اندوه نیش قلم دوباره دست مرا گزیده شنبه 11 تیر ماه سال 1390 :: 6:29 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
شنبه 11 تیر ماه سال 1390 :: 5:37 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
خداتوراچو افرید زدردهای من نوشت وآری این دو چشم تو برای رنج من سرشت
واز نگاه دلکشت به راه دیدگان من فشاند دانه و سپس درخت سیب را بکشت
اگرچه میوه نگه فکنده ام به این زمین به یاد چشم تو زمین بهشت می شود بهشت
به سرسرای چشم تو مدام غبطه می خورند هزار دیر و خوانقه هزار معبد وکنشت
قسم خورم به آینه اگرچه باور تو نیست که خاک این بنای دل ز آب عشق توست خشت شنبه 11 تیر ماه سال 1390 :: 11:41 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
کی اَم؟ می شِناسی اَم. یقین که می شِناسی اَم. من مرغِ شب غریبِ گیج،مرغ شب شکسته جان و جان به لب تمام عرصه های شب ز ناله های من پرست. کویر زندگانی ام پرست از سراب ها حباب ها و آب ها خیال ها و خواب ها ز تار و پود جانِ من ملال ودرد می چکد به عمق جانِ خسته ام غم است و ترس و واهمه...
به شاخه ی سیاه شب شرار ناله های من سکوتِ دشت می درد فغان و زجه های من ز عمق جان و سینه ام به سقف های آسمان به بی کرانه می پرد.
کنون سکوت می کنم هزار سال می شود.
ز تیره های تار شب دری به خانه ی تو باز می شود تمام دردهای من به دیدن نگاه تو در عمق این فضای باز، ته نشین به کاسه ی دو چشم نا امید من درون روح سرکشم ببین، رسوب می شود. خدای من خدای خوب راز ها تنین چنگ و ساز ها دوباره ها و باز ها ببین چگونه مرغ شب تمام سال های سخت بودنش کسی نیافت اینچنین غریبِ آشنا و گم به هاله ای ز نور ها تمام زندگانی ام اسیر این عبور ها ز کنج جان و روح دل سفر به عمق دور ها و با خیال خامشت کنون سکوت رفته و شرار ناله های من سکوتِ دشت می درد. یکشنبه 5 تیر ماه سال 1390 :: 10:29 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
چون شقایق زاده ی اندوه و دردم خوبِ من من کویرم،تا ابد خاموش و سردم خوبِ من گر چه با تو سورَت سرمای دی گردد بهار من خزان دیده نهالی خشک و زردم خوبِ من. دوشنبه 30 خرداد ماه سال 1390 :: 5:40 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
پرستوی خوش الحان کدامین باغ و پردیسم چو بوتیمار غمگینم به غیر از مرگ ننویسم
ندارد طاقت گریه دو چشم خسته و خیسم دوشنبه 30 خرداد ماه سال 1390 :: 5:15 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
همچو حوا رهنمایم سوی گندم میکنی
ازتمام رازها با من تکلم می کنی
گاه آرامی وزیبا همچو خوابی نیلگون
گاه طوفان می شوی از غم تلاطم می کنی دوشنبه 30 خرداد ماه سال 1390 :: 5:10 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
شبها که جهان به خواب و من تنهاییم تنها و غریب و خسته از فردایم ققنوسم و از تمام عالم دلگیر
آتش تو بنه دوباره بر پرهایم پنجشنبه 26 خرداد ماه سال 1390 :: 12:37 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
من مانده ام غریب تنها و بی شکیب باری خیال توام همسفر هنوز در راه های دور دور از تمامی اعصارآدمی من مانده ام هنوز عابد معاب ومست بر پای مرمری سنگواره ای کان را به ناخن اندیشه سوده ام در بی کرانگی فکر های دور
-تندیسی از غرور... پنجشنبه 26 خرداد ماه سال 1390 :: 12:31 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
نقطه نقطه حرف حرف واژه واژه سطر سطر واج واج و هاج و واج پیر می شوم ببین ... روز و ماه و سال ها لحظه لحظه گاه گاه می رسد بدون تو می کشد مرا همین. لحظه ای مرا ببین ... این مدار تیره گون این شکسته های تار پر ترک وین کبود دخمه های پر ز شک وین هزارتوی گنگ مارپیچ ذهن خسته ی من است ذهن با غمت عجین. لحظه ای مرا ببین ... پنجشنبه 26 خرداد ماه سال 1390 :: 12:25 PM :: نویسنده : احسان ماسپی
سایبانِ خسته ی من ای پدر دست هایی پر زِ پینه و دلی پر از نور خطِ پیشانی تو نقشِ یک زندگی رنج آور سایبانِ خسته ی من ای پدر. پنجشنبه 26 خرداد ماه سال 1390 :: 11:47 AM :: نویسنده : احسان ماسپی
EHSAN MASPI EHSAN MASPI |
منوی اصلی آخرین مطالب آرشیو وبلاگ پیوندهای روزانه پیوندها آمار وبلاگ تعداد بازدیدکنندگان: 2214
 |
||||||
 |
|||||||
